Van middeleeuws stadje tot polderdorp. Boekhoute heeft een geschiedenis die meer dan 900 jaar teruggaat. De naam duikt al in 1128 op als Bucholt en betekent vermoedelijk ‘beukenbos’. In de middeleeuwen was Boekhoute een belangrijke plaats binnen de Vier Ambachten, een historisch gebied dat zich uitstrekte over delen van het huidige Oost-Vlaanderen en Zeeuws-Vlaanderen. In 1242 kreeg Boekhoute een eigen keure en groeide het uit tot een klein stadje. De benaming ‘stadhuis’, die je vandaag nog op het voormalige gemeentehuis terugvindt, herinnert aan die bijzondere geschiedenis.

Een dorp gevormd door het water. Het landschap rond Boekhoute vertelt het verhaal van eeuwenlang leven met de zee. Waar vandaag uitgestrekte polders, akkers en dijken liggen, had het water vroeger vrij spel. Overstromingen veranderden het landschap en deden zelfs hele nederzettingen verdwijnen. Generaties bewoners legden dijken aan en wonnen stukje bij beetje land terug op het water. De Gravejansdijk vormt daarbij een bijzondere grens tussen het oudere houtland en de open polders. Die geschiedenis is vandaag nog zichtbaar in de dijken, kreken en weidse vergezichten rondom het dorp.

Eeuwenlang was Boekhoute een levendig vissersdorp, verbonden met de Westerschelde en de Braakman. Vissers trokken eropuit om garnalen, mosselen en vis te vangen. In 1884 telde de Boekhoutse vissersvloot 38 vaartuigen en in 1911 leefden honderden inwoners rechtstreeks van de visserij. Ook het garnaalpellen was een belangrijke bezigheid: hele gezinnen zaten samen rond de tafel om de vangst te verwerken. Door verzanding, inpolderingen en uiteindelijk de afsluiting van de Braakman in 1952 verloor Boekhoute zijn verbinding met de zee. Zo werd het een vissersdorp zonder haven.

De trots op dat vissersverleden bleef bestaan. In 1972 werd een oude Boekhoutse vissersboot teruggehaald en met de hulp van tientallen vrijwilligers gerestaureerd. Het schip kreeg de naam BOU 8 Isabella en werd een bijzonder monument op het dorpsplein. In september 1973 werden de eerste grote Garnaalfeesten georganiseerd om de vissersgeschiedenis levend te houden. Ook de kerk, het kasteel Terleien (nu bekend als: Kasteel Ter Leyen) en het polderlandschap getuigen van het rijke verleden van Boekhoute.